Αυτή την Κυριακή επισκεπτόμαστε το πάρκο νεολαίας στο Χαϊδάρι, και στην αυλή της εγκαταλελειμμένης καφετέριας στήνουμε το τενεκεδένιο μας σινεμά.
Στο πρώτο πρόγραμμα θα δούμε ταινίες που κυριολεκτικά ή μεταφορικά παίζουν με τις ποιότητες και τα φρούτα του Καλοκαιριού. Τέτοιες είναι το Fiddleaf και το Sunburn. Θα δούμε ταινίες που επεκτείνουν τα όρια του κινηματογραφικού μέσου προς ζωγραφικές κατευθύνσεις. Ο λόγος για το The Image to Come, που επεκτείνει τους πίνακες του Vinícius Lopes μέσα σε μια μυστηριακή πρίμιτιβ χρήση του κινηματογραφικού μέσου. Τέτοια είναι και το Nutag-Homeland της Alsisi Telengut, της δημιουργού δηλαδή που τα τελευταία 15 και πλεόν χρόνια, μας χαρίζει μοναδικά χειροποίητα βαμμένα animation. Σε αυτή την ταινία βλέπουμε τις συνθήκες εξόντωσης που αντιμετώπισε ο Λαός των Καλμύκων κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τέλος, το πρόγραμμα κλείνει με το ... The Winds Have Swept Us Off in All Directions... τους Elias Parvulesco. Ενός σημαντικού δημιουργού με βάση την Ουκρανία, απ' όπου παρέα με άλλες συλλογικότητες εκθέτει και εργάζεται συνεχώς στα σκοτεινά σημεία, τις αντιξοότητες, τις αδικίες και τον πόνο, που αντιμετωπίζουμε στην περιφέρεια του καπιταλισμού. Έτσι και σ' αυτή την ταινία.
Το δεύτερο πρόγραμμα είναι αφιερωμένο σε ταινίες παρ' ολίγον χαμένες! Είναι αλήθεια ότι στον κινηματογράφο, στον κινηματογράφο του ενός και πλέον αιώνα, διασώζονται ελάχιστες ταινίες αναλογικά σε σχέση με αυτές που έχουν δημιουργηθεί. Και διασώζονται κυρίως όσες κατάφεραν να συνδέσουν την βιωσιμότητά τους με την κινηματογραφική βιομηχανία. Όχι με όρους τέχνης, αλλά με όρους οικονομίας. Σε αυτό το πρόγραμμα θα δούμε το Keep It For Yourself! της πανδιάσημης Claire Denis. Αναφέρω το σημείο της διασημότητας, γιατί καθιστά αξιοπερίεργο για τη φιλμογραφία της κάποια ταινία να θεωρείται χαμένη. Αυτό ίσχυε λοιπόν με το Keep It For Yourself, την μοναδική ταινία που γύρισε στη Νέα Υόρκη και η οποία διασώθηκε από ένα vhsrip κάποιου θεατή στην Ιαπωνία που την κατέγραψε από την Ιαπωνέζικη τηλεόραση. Μέχρι να ανιχνευτεί αυτή η κασέτα στο ebay, η ταινία θεωρούταν χαμένη!
Η δεύτερη ταινία που θα δούμε είναι το Give Me Cinema or Give Me Death. Αυτός ο τίτλος που δεν υποκρύπτει καθόλου το πάθος του, είναι αντιπροσωπευτικός όλων των δημιουργιών του Giuseppe Andrews. Οι πιο πολλοί γνωρίζουν τον Giuseppe Andrews ως ηθοποιό, από το πέρασμά του από αρκετές μεινστριμίλες! Στον αντίποδα, ο Giuseppe που ζούσε σε τροχόσπιτα στην Αμερική, έκανε μερικές πραγματικά αληθινές ταινίες. Πάντα με το τίποτα. Ή με πολύ φαντασία. Ταινίες που ο Harmony Korine πρέπει να ζηλεύει. Ταινίες σχεδόν μυστικιστικές όταν δεν πνίγονταν μέσα στην αυτοειρωνικότητά του. Ο Giuseppe Andrews περίπου το 2015, αποσύρθηκε συνειδητά από τη δημόσια ζωή και ίσως κι από παντού. Κανείς δεν έχει ίνχη του. Κανείς δεν ξέρει αν ζει ή αν πέθανε. Αλλά πριν αποχωρήσει για τα καλά απ' τον κόσμο, φρόντισε να καταστρέψει τα αρχεία σχεδόν όλων των χειροποίητων ταινιών του. Αυτές διασώθηκαν μέσα από dvd που είχαν φανατικοί φαν της δουλειάς του! Και ελπίζουμε μετά από αυτή την προβολή, αυτή η φανταστική δουλειά αυτού του εξαφανισμένου φαντάσματος να αποκτήσει κι άλλους φανατικούς οπαδούς!
Πρόγραμμα
21.00 Μέρος Πρώτο ~ 60'
The Image to Come - Luís Queiroga Ferraz
sunburn - Michael John Pedrajas
Fiddleaf - Andrew Tamburrino
Nutag-Homeland - Alsisi Telengut
...The Winds Have Swept Us Off in All Directions... - Elias Parvulesco
22.15 Μέρος δεύτερο: Lost Movies ~ 70'
Keep it for Yourself! - Claire Denis
Give Me Cinema or Give Me Death - Giuseppe Andrews
Που/ Πότε
26/7 ~ 21.00
Στο Πάρκο Νεολαίας Χαϊδαρίου
Ακριβές σημείο προβολής εδώ
Είσοδος ελεύθερη - στο χώρο υπάρχει κουτί γεναιοδωρίας.
.png)
The Image to Come - Luís Queiroga Ferraz
(2025, Πορτογαλία, 31')
Πίθηκοι, άνθρωποι, κυβόργια. Η σωματικότητα του ανθρώπου έχει υποχωρήσει, με το άβαταρ να καταλαμβάνει πλέον την εικόνα του. Η μηχανή είναι σήμερα το υποκείμενο και ο άνθρωπος το αντικείμενό της. Το A Imagem por Vir (Η Εικόνα που Έρχεται) εισβάλλει στα έργα ζωγραφικής του Vinícius Lopes, συνεχίζοντάς τα, αναζητώντας τι βρίσκεται μπροστά σε έναν κόσμο ζωγραφισμένο από έναν δημιουργό που δεν υπήρξε ακόμη. Ίσως οι δημιουργοί να μην υπάρχουν πια.
(2026, Φιλιππίνες, 5')
Το Sunburn στοχάζεται πάνω στα απόνερα μιας φευγαλέας αγάπης, όπου η ζεστασιά μετατρέπεται σε πόνο και η μνήμη κουβαλά το κάψιμο πολύ μετά το ξεθώριασμά της.
(2024, Αμερική, 4')
Η επιθυμία για ένα όνειρο που έχει αναβληθεί: η εκτυφλωτική καθαρότητα των ασβεστωμένων δρόμων. Η μυρωδιά άγριων βοτάνων που κατεβαίνει από λόφους πατημένους από κατσίκια. Ο ήχος της θάλασσας που γλείφει απαλά την ακτή. Η γεύση από γλυκά σύκα κομμένα από χαμηλά κλαδιά. Η αίσθηση του ηλιοψημένου δέρματος πάνω σε μια φθαρμένη πετσέτα.
(2016, Καναδάς, 6')
Μια ποιητική, χειροποίητη κινούμενη εικόνα εξερευνά τις έννοιες της διασποράς και της πατρίδας, στοχαζόμενη τις τραγικές μαζικές εκτοπίσεις του λαού των Καλμίκων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
... The Winds Have Swept Us Off in All Directions... - Elias Parvulesco
(2020, Ουκρανία, 14')
Το έργο πραγματεύεται το σκοτάδι ως οπτικό φαινόμενο αλλά και ως μεταφορά. Το σκοτάδι γεννιέται στην περιφέρεια της διαύγειας και της δραστηριότητας, στη σφαίρα της νύχτας και του υπόγειου, πέρα από τα όρια του στοχαστικού και του χθόνιου.
Στην εποχή της διαρκούς κλιματικής αλλαγής, το σκοτάδι λειτουργεί επίσης ως ένα φαντασιακό όριο ανάμεσα στον καπιταλισμό και τη φύση, ανάμεσα σε μια επεκτατική οικονομία άνθρακα και την «αργή» εξέλιξη των φυσικών οικοσυστημάτων.
Σε αυτό το έργο, το σκοτάδι εμφανίζεται ως ένα τέτοιο όριο στον χώρο των σπηλαίων, γεωλογικών σχηματισμών που διαμορφώθηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια στον πυθμένα του παγκόσμιου ωκεανού, στο σημείο συνάντησης των τεκτονικών πλακών.
(1991, Αμερική, 42')
Η Σοφί έρχεται στη Νέα Υόρκη από τη Γαλλία με την πρόθεση να συναντήσει έναν άντρα που γνώρισε λίγους μήνες πριν. Βρίσκεται μόνη στο διαμέρισμά του, καθώς εκείνος έχει φύγει από την πόλη, τρομοκρατημένος στην ιδέα ότι θα τη δει.
(2014, Αμερική, 28')
Ένας αστυνομικός ερευνά ένα κλαμπ όπου καταφεύγουν ναρκομανείς.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
This Sunday we’re visiting the Youth Park in Haidari, where, in the yard of an abandoned café, we’ll set up our makeshift tin-can cinema.
In the first program, we’ll screen films that literally or metaphorically play with the textures and fruits of Summer. Such works include Fiddleaf and Sunburn. We’ll also watch films that expand the boundaries of the cinematic medium toward painterly directions—namely The Image to Come, which extends the paintings of Vinícius Lopes through a mysterious, almost primitive use of film. Along similar lines is Nutag-Homeland by Alsisi Telengut, an artist who for over 15 years has been creating unique hand-painted animations. In this film, we witness the conditions of extermination faced by the Kalmyk people during World War II. Finally, the program closes with ...The Winds Have Swept Us Off in All Directions... by Elias Parvulesco, an important Ukraine-based filmmaker who, together with various collectives, continuously works and exhibits around themes of darkness, hardship, injustice, and pain at the periphery of capitalism. This film is no exception.
The second program is dedicated to films that were almost lost. It’s true that in cinema—across more than a century of its existence—only a small fraction of films have survived in proportion to those that were created. And those that do survive are mostly the ones that managed to tie their longevity to the film industry—not in artistic terms, but in economic ones. In this program, we’ll watch Keep It For Yourself! by the renowned Claire Denis. Her fame makes it all the more curious that a film of hers could be considered lost. This was indeed the case: the only film she shot in New York survived thanks to a VHS rip recorded off Japanese television by a viewer. Until that tape surfaced on eBay, the film was thought to be lost.
The second film we’ll see is Give Me Cinema or Give Me Death. The title—unapologetically passionate—is representative of the work of Giuseppe Andrews. Most people know Andrews as an actor from various mainstream productions. In contrast, his own filmmaking—often created while living in trailers across America—resulted in some truly raw and authentic works. Always made with almost nothing—or with an abundance of imagination. Films that even Harmony Korine might envy. At times nearly mystical, unless submerged in his characteristic self-irony. Around 2015, Andrews consciously withdrew from public life—perhaps from everything altogether. No one knows his whereabouts. No one knows whether he is alive or dead. But before disappearing, he made sure to destroy the archives of nearly all his handmade films. What survives today comes from DVDs kept by devoted fans. And we hope that after this screening, this remarkable work by a vanished ghost will gain even more passionate followers.
Program
21:00 Part One ~ 60'
The Image to Come – Luís Queiroga Ferraz
Sunburn – Michael John Pedrajas
Fiddleaf – Andrew Tamburrino
Nutag-Homeland – Alsisi Telengut
...The Winds Have Swept Us Off in All Directions... – Elias Parvulesco
22:15 Part Two: Lost Movies ~ 70'
Keep It For Yourself! – Claire Denis
Give Me Cinema or Give Me Death – Giuseppe Andrews
Where / When
26/7 ~ 21:00
Youth Park of Haidari
Exact screening spot here
Free entrance — a donation box will be available on site.
(2025, Portugal, 31')
Apes, humans, cyborgs. The physicality of the human has regressed, with the avatar now taking over his image. The machine is today the subject and the human its object. A Imagem por Vir (The Image to Come) takes pieces of Vinícius Lopes’ paintings by storm, continuing them, seeing what lies ahead of a world painted by an author who didn’t even exist yet. Perhaps the authors no longer exist.
(2026, Philippines, 5')
Sunburn reflects on the aftermath of a fleeting love, where warmth turns to ache and memory carries the burn long after it fades.
(2024, USA, 4')
The desire for a dream deferred: The blinding purity of whitewashed streets. The smell of wild herbs wafting down from goat-trodden hills. The sound of the softly lapping tide. The taste of sweet figs plucked from low hanging branches. The touch of sunbaked skin against a threadbare towel.
(2016, Canada, 6')
A poetic, hand-painted animation explores notions of diaspora and homeland to reflect on the tragic mass deportations of the Kalmyk people during World War II.
... The Winds Have Swept Us Off in All Directions... - Elias Parvulesco
(2020, Ukraine, 14')
The work addresses the topic of darkness as an optical phenomenon and as well as a metaphor. Darkness is born on the periphery of clarity and activity, in the realm of night and underground, beyond the limit of the speculative and the chthonian.In the age of perpetual climate change, darkness is also an imaginary limit between capitalism and nature, between an expansive carbon economy and the ‘slow’ unfolding of natural ecosystems.In this work, darkness appears as such a limit in the space of caves, geological formations shaped millions of years ago on the bottom of the global ocean, at the junction of tectonic plates.
(1991, USA, 42')
Sophie comes to New York from France with the intention of joining a man she met a few months before. She finds herself alone in the apartment of the guy, who left town because he was scared stiff at the idea of seeing her.
(2014, USA, 28')
A cop investigates a club where drug runaways and boxes of breasts collide.
