Αυτή την Κυριακή αφήνουμε για λίγο τα αγαπημένα μας αστικά ερείπια και πάμε στο πολύ φιλόξενο και αγαπημένο Ιδιώνυμο Βιβλιοπωλείο-Καφενείο στον Κορυδαλλό. Εκεί θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στην Αντουανέττα Αγγελίδη προβάλοντας το Idées Fixes / Dies Irae (1977), αλλά και το 121280 Ritual που κινηματογραφήθηκε το 1980 και πήρε την μορφή ταινίας το 2008 με την συνεργασία της Ρέας Βαλντέν.
Το όνομα της Αντουανέττας Αγγελίδη συνδέθηκε από νωρίς με τον πρωτοποριακό και τον φεμινιστικό κινηματογράφο. Οι ταινίες τις Αντουανέττας δομούνται σε μεγάλο βαθμό πάνω στο ονειρικό στοιχείο. Ένα ονειρικό στοιχείο που προκύπτει ψυχαναλυτικά σε μια προσπάθεια καταγραφής και του ασυνείδητου. Οι αναπαραστάσεις του γυναικείου σώματας, και το φύλο σαν κατασκευή και όχι σαν μοίρα, είναι ζητήματα που διερευνά σε όλη της τη φιλμογραφία η δημιουργός. Μια φιλμογραφία που είναι σημειωτική ως προς την γλώσσα του κινηματογράφου.
Στο Ιδιώνυμο θα έχουμε μαζί μας και την Αντουανέττα Αγγελίδη και την Ρέα Βαλντέν για να μιλήσουμε για τις ταινίες που θα δούμε. Αλλά και για τον ίδιο τον κινηματογράφο και τον τρόπο που δουλεύουν οι σκηνοθέτιδες.
Πρόγραμμα
19.30
Idées Fixes / Dies Irae της Αντουανέττας Αγγελίδη
121280 Ritual των Αντουανέττα Αγγελίδη και Ρέα Βαλντέν
*Οι ταινίες θα προβληθούν είτε με ελληνικούς, είτε με αγγλικούς υπότιτλους, ανάλογα τις ανάγκες του κοινού.
Που / Πότε
1/2 - 19.30
Ιδιώνυμο Βιβλιοπωλείο Καφέ
Κοραή 11Α, Κορυδαλλός
(1977, Γαλλία, 60')
Η ταινία αφορά τις αναπαραστάσεις του γυναικείου σώματος στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης: το φύλο ως κατασκευή και όχι ως μοίρα. Δομείται πάνω στον αντιστικτικό διάλογο των στοιχείων της κινηματογραφικής ετερογένειας, διερευνά τα όρια της αναπαράστασης, και ενσωματώνει τη δημιουργό της. Είναι μια συγχρονική και διαχρονική σύνθεση και αναίρεση των κωδίκων εικόνων και ήχων. Η αναστροφή του κώδικα, καθώς και η σύγκρουση των διαφορετικών κωδίκων, γίνεται μέθοδος της γραφής και επομένως και της ανάγνωσής της. Μια διαδοχή από έμμεσες αναφορές και παιχνίδια σχολιάζουν ανατρεπτικά αισθητικές θεωρίες και συγκεκριμένα έργα τέχνης.
121280 Ritual των Αντουανέττα Αγγελίδη και Ρέα Βαλντέν
(1980 / 2008, Ελλάδα, 16')
Το γυμνό σώμα της μητέρας σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Η φωνή του παιδιού. Μέσα-και-έξω. Ύμνος στη ζωή.
Μια performance που έκανε η Αγγελίδη την παραμονή της γέννησης του δεύτερου παιδιού της, στις 12-12-1980. Η σύνθεση και ο ήχος έγιναν το 2008, σε συνεργασία με τη Βαλντέν.
_______________________________________
The name of Antoinette Angelidi was associated early on with avant-garde and feminist cinema. Antoinette's films are largely based on the dreamlike element. A dreamlike element that emerges psychoanalytically in an attempt to record the unconscious. The representations of the female body and gender as a construction rather than a destiny are issues that the creator explores throughout her
filmography. A filmography that is semiotically significant in terms of the language of cinema.
At Idionymo, we will be joined by Antoinette Angelidi and Rea Walldén to talk about their films. But also about cinema itself and the way they work.
Program
7:30 p.m.
Idées Fixes / Dies Irae by Antoinette Angelidi
121280 Ritual by Antoinette Angelidi and Rea Walldén
*The films will be screened with either Greek or English subtitles, depending on the audience's needs.
Where / When
1/2 - 19.30
Idionymos Bookstore Café
11A Korai Street, Korydallos
(1977, France, 60')
I have been interested in three questions since the beginning: the importance of cinematic writing as juxtaposing dialogue of the elements of heterogeneity, the research of borderlines of cinematic representation, and the incorporation of the creator’s subjectivity in the film. This film addresses the issue of representation of women’s bodies in modern and contemporary art history: gender as construction and not as destiny. It is structured on two axes: on the one hand, the body representations and the body of representation; on the other, writing in situation and not on situations. It is composed as a synchronic and diachronic synthesis and subversion of images and sounds. The inversion of codes, as well as their juxtaposition, constitute the film’s central creative strategies and, therefore, the key for its interpretation. A succession of indirect references and games, subversively comment on aesthetic theories and specific artworks. Music is produced by the repetitive transformations of the sound of speech. The inversions of image and sound function narratively, reinscribing women’s bodies.
121280 Ritual by Antoinette Angelidi and Rea Walldén
(1980 / 2008, Greece, 16')
The naked body of the pregnant mother. The voice of the daughter. Inside-outside. A song to life.
THE MOTHER (fragment of a text by Angelidi, which accompanied the film at its first screenings): The twelfth day of the twelfth month of the year nineteen-eighty was the day before I gave birth to my second child, my son. I. Naked. To come to terms with my fear, I felt the desire to immerse myself into black water, to re-emerge and cuddle my belly. A remembering forgetfulness that to die giving birth is like being born dying.
THE DAUGHTER (fragment from the text by Walldén, which is spoken in the film): I return to my second self. Her smell. Mine. The centre I immerse in. Safety is a smell. And I rest. Calmness. The touch. In my head the buzz stops. In her smell, I rest.
