Αυτή την Κυριακή το Pugnant πάει Θεσσαλονίκη. Μαζί του θα έχει 2 υπέροχα προγράμματα, καθώς θα προβάλει το Sean eternxs του Raul Perrone! Ενός σκηνοθέτη που θαυμάζουμε, ενός σκηνοθέτη με περισσότερες από 80 ταινίες στην ενεργή φιλμογραφία του. Ταινίες ενός αντι-σινεμά που αγαπάμε, που δομούν την αφήγηση στις εκφράσεις των προσώπων, στον αισθησιασμό των ηθοποιών και κυρίως του ίδιου του μέσου όταν κοιτάει τον άνθρωπο. Στο Sean eternxs κοιτάζει το καλοκαίρι πέντε νεαρών από την εργατική τάξη! Ένα πορτραίτο πορτραίτων που έγιναν με την αψάδα και την αγάπη του Perrone προς τα πρόσωπα.
Στις μικρού μήκους θα δούμε μια σειρά ταινιών, από το House at the End of the World του αγαπημένου μας Λάμπρου Κορδολαίμη! Διαχρονικά πιστεύω ότι αυτή η αισθητική στο animation έχει αγγίξει την τελειότητα. Με υψηλό αισθητικό κριτίριο επίσης θα δούμε το Daccapo του Liam Baldini, γυρισμένο με φαντάσματα μέσα σε εγκαταλελειμμένους χώρους, και το σφηνάκι The blind lane of inner mind του Debjit Bagchi. Ενώ σε πιο πρίμιτιβ και παρορμητικό ύφος συναντάμε το The ex-boyfriend and other impossible pleasures της Jennifer Reeder, το Kick the World του Nobuhiro Kawanaka και το Oblivion του Tom Chomont.
Η βραδια θα ξεκινήσει στις 18.15 με τον εικαστικό Δημήτρη Αμελαδιώτη και μια site specific εγκατάσταση-περφόρμανς, με τίτλο "Στρεβλό", φτιαγμένη μέσα από τη συμπαγή γλώσσα του Δημήτρη με εικαστικές χειρονομίες και ηχητικές τραγουδιστικές επιθέσεις. Ενώ λίγο αργότερα (20.00) το Πυρηνικό Άλογο της Μ. θα παρουσιαστεί ως δυστοπικό παραλήρημα σε ντουμ μείζονα. Ενώ στο τέλος (22.20) ο Mr. Rooster και ο Paka Pan θα κλείσουν τη βραδιά με σατανικά spacy blues!
Πρόγραμμα
18.15
Στρεβλό - site specific performance του Δημήτρη Αμελαδιώτη
19.00 Ταινίες μικρού μήκους -55'
Oblivion - Tom Chomont
The blind lane of inner mind - Debjit Bagchi
Daccapo - Liam Baldini
House at the End of the World - Lampros Kordolaimis
The ex-boyfriend and other impossible pleasures - Jennifer Reeder
Kick the Wolrd - Nobuhiro Kawanaka
Στις μικρού μήκους θα δούμε μια σειρά ταινιών, από το House at the End of the World του αγαπημένου μας Λάμπρου Κορδολαίμη! Διαχρονικά πιστεύω ότι αυτή η αισθητική στο animation έχει αγγίξει την τελειότητα. Με υψηλό αισθητικό κριτίριο επίσης θα δούμε το Daccapo του Liam Baldini, γυρισμένο με φαντάσματα μέσα σε εγκαταλελειμμένους χώρους, και το σφηνάκι The blind lane of inner mind του Debjit Bagchi. Ενώ σε πιο πρίμιτιβ και παρορμητικό ύφος συναντάμε το The ex-boyfriend and other impossible pleasures της Jennifer Reeder, το Kick the World του Nobuhiro Kawanaka και το Oblivion του Tom Chomont.
Η βραδια θα ξεκινήσει στις 18.15 με τον εικαστικό Δημήτρη Αμελαδιώτη και μια site specific εγκατάσταση-περφόρμανς, με τίτλο "Στρεβλό", φτιαγμένη μέσα από τη συμπαγή γλώσσα του Δημήτρη με εικαστικές χειρονομίες και ηχητικές τραγουδιστικές επιθέσεις. Ενώ λίγο αργότερα (20.00) το Πυρηνικό Άλογο της Μ. θα παρουσιαστεί ως δυστοπικό παραλήρημα σε ντουμ μείζονα. Ενώ στο τέλος (22.20) ο Mr. Rooster και ο Paka Pan θα κλείσουν τη βραδιά με σατανικά spacy blues!
Πρόγραμμα
18.15
Στρεβλό - site specific performance του Δημήτρη Αμελαδιώτη
19.00 Ταινίες μικρού μήκους -55'
Oblivion - Tom Chomont
The blind lane of inner mind - Debjit Bagchi
Daccapo - Liam Baldini
House at the End of the World - Lampros Kordolaimis
The ex-boyfriend and other impossible pleasures - Jennifer Reeder
Kick the Wolrd - Nobuhiro Kawanaka
20.00
Πυρηνικό Άλογο της Μ. (performance)
20.30 Sean eternxs - Raul Perrone - 95'
22.20 Mr. Rooster & Paka Pan
Πυρηνικό Άλογο της Μ. (performance)
20.30 Sean eternxs - Raul Perrone - 95'
22.20 Mr. Rooster & Paka Pan
ΠΟΥ / ΠΟΤΕ
Εργοστάσιο Φιξ, είσοδος από τα κεντρικά
22/3 ~ 18.15
Είσοδος ελεύθερη
Υπάρχει κουτί όπου μπορείτε να στηρίξετε τα live δρώμενα!
Είσοδος ελεύθερη
Υπάρχει κουτί όπου μπορείτε να στηρίξετε τα live δρώμενα!
(1969, ΗΠΑ, 7')
Το Oblivion αποτελείται από περίπου τριάντα εικόνες. Οι περισσότερες επαναλαμβάνονται με εμμονή. Αν και οι εικόνες φαίνονται σαν να έχουν υποστεί ηλιακή επεξεργασία, στην πραγματικότητα η ταινία εκτυπώθηκε με τη μέθοδο της επαφής, συνδυάζοντας ένα ασπρόμαυρο αρνητικό υψηλής αντίθεσης με ένα έγχρωμο θετικό της ίδιας εικόνας. Η υψηλή αντίθεση εξηγεί την τάση των πλάνων να πλημμυρίζουν. Οι εικόνες στην ταινία διογκώνονται και αντιπαρατίθενται, συχνά εξαφανιζόμενες σε καθαρό χρώμα… Το Oblivion χρησιμοποιεί εξαιρετικά γρήγορο μοντάζ. Ορισμένες από τις εικόνες διαρκούν μόλις δύο καρέ. Το γεγονός ότι βλέπουμε τόσο λίγα καρέ, ότι ένα πλάνο είναι ασαφές από αναπαραστατική άποψη, ή εμφανίζεται ανάποδα και πλάγια, συχνά οδηγεί τον θεατή να προβάλλει τις δικές του φαντασιώσεις… Όταν ρωτήθηκε ο Ζαν Ζενέ προς ποιο σκοπό κατευθύνει τη ζωή του, απάντησε: «Προς τη λήθη».
(2025, Ινδία, 1')
Αυτή η μη αφηγηματική πειραματική ταινία βασίζεται σε όλα όσα παρατηρώ όταν περνάω από ένα μικρό σοκάκι στη γειτονιά μου, καθώς πηγαίνω στη δουλειά. Αυτή η μικρή ιμπρεσιονιστική ταινία έχει δημιουργηθεί από το υλικό που έχω τραβήξει μέσα και γύρω από αυτό το σοκάκι τα τελευταία δύο χρόνια περίπου. Επίσης, αυτή η συγκεκριμένη ταινία μπορεί να θεωρηθεί και ως αντανάκλαση του εσωτερικού μου κόσμου.
(2025, Ιταλία, 13')
Το «Daccapo» εξερευνά την αίσθηση του τέλους και της αρχής από μια συμβολική, οικεία
αλλά και αποστασιοποιημένη οπτική γωνία, δομημένο σε τρία μέρη. Ο τίτλος μπορεί
ταυτόχρονα να σημαίνει «ξανά», την επανάληψη στη μουσική και την αλλαγή γραμμής.
Δύο φιγούρες περιπλανιούνται ανάμεσα σε ασαφή ερείπια. Ψάχνουν για κάτι, επαναλαμβάνοντας
τις ίδιες κινήσεις ατέλειωτα, βαριεστημένες. Γρανάζια, σελίδες, φύλλα. Τότε εκείνη κοιμάται, ονειρεύεται.
Διαλύεται στο νερό ή στο φως, ξανά.
(2025, Ελλάδα, 8')
Μια μοναχική γυναίκα προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις φοβίες και τα τραύματά της σε τρεις διαφορετικές ηλικιακές φάσεις της ζωής της.
(2002, ΗΠΑ, 10')
Αυτή είναι μια προσωπική ηχογράφηση για τον πόνο της καρδιάς, τη λύπη και τα ταξίδια πέρα από τον Ατλαντικό. Μια προσεκτική οδηγός, μόνη στον αυτοκινητόδρομο, θυμάται την πρώτη και την τελευταία φορά που έκανε σεξ τα μεσάνυχτα. Νιώθουμε μοναξιά και προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα.
(1974, Ιαπωνία, 16')
Ο Kawanaka γράφει: «Το βίντεο είναι ένα μέσο που συνδυάζει εικόνα και ήχο. Περπατώντας σε έναν χωματόδρομο με μια κάμερα, ο ήχος του τριξίματος καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο. Μια τέτοια παρατήρηση μπορεί να φαίνεται προφανής, αλλά ως κινηματογραφιστής, η δυνατότητα να καταγράφω ήχο σε πραγματικό χρόνο ήταν κάτι εντελώς καινούργιο για μένα. Αντλώντας έμπνευση από ένα παιχνίδι που έπαιζα ως παιδί, όπου κλωτσούσα ένα κουτί, ακολούθησα το κουτί καθώς κυλούσε και κατέγραψα τους ηχηρούς ήχους που έκανε όταν χτυπούσε στο έδαφος».
Sean eternxs - Raúl Perrone
(2022, Αργεντινή, 95')
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
This Sunday, Pugnant is heading to Thessaloniki. It will be bringing two fantastic programs with it, including a screening of Raul Perrone’s *Sean eternxs*! A director we admire, a director with more than 80 films in his active filmography. Films of an anti-cinema we love, which build their narrative on facial expressions, on the sensuality of the actors, and above all on the medium itself as it gazes upon humanity. In Sean eternxs, it gazes upon the summer of five young people from the working class! A portrait of portraits created with Perrone’s sharpness and love for the human face.
In the short film section, we’ll see a series of films, including *The House at the End of the World* by our beloved Lampros Kordolaimis! I believe that, over time, this aesthetic in animation has achieved perfection. With equally high aesthetic standards, we’ll also see Liam Baldini’s Daccapo, shot with ghosts in abandoned spaces, and Debjit Bagchi’s short film The Blind Lane of Inner Mind. Meanwhile, in a more primitive and impulsive style, we encounter Jennifer Reeder’s The Ex-Boyfriend and Other Impossible Pleasures, Nobuhiro Kawanaka’s Kick the World, and Tom Chomont’s Oblivion.
The evening will begin at 6:15 PM with visual artist Dimitris Ameladiotis and a site-specific installation-performance titled "Strevlo," created through Dimitris’s distinctive language of visual gestures and vocal-musical interventions. A little later (20:00), Nuclear Horse by M. will be presented as a dystopian ramble in D major.And finally (22.20) we will go with Mr. Rooster's and Paka Pan's satanic spacy blues tunes!
Program
18:15
Strevlo - site-specific performance by Dimitris Ameladiotis
19:00 Short films - 55'
Oblivion - Tom Chomont
The Blind Lane of Inner Mind - Debjit Bagchi
Daccapo - Liam Baldini
House at the End of the World - Lampros Kordolaimis
The Ex-Boyfriend and Other Impossible Pleasures - Jennifer Reeder
Kick the World - Nobuhiro Kawanaka
20:15 Sean Eternxs - Raul Perrone - 95'
22.20 Mr. Rooster & Paka Pan
WHERE / WHEN
Fix Factory, entrance from the main building
March 22 ~ 6:15 PM
Free admission
There is a donation box where you can support the live events!
(1969, USA, 7')
Approximately thirty images comprise Oblivion. Most obsessively repeat themselves. Although the images appear to be solarized, the film was actually contact-printed, combining high contrast black and white negative with a colour positive of the same image. The high contrast accounts for the tendency of shots to flood. Images in the film swell and contrast, often disappearing into pure colour… Oblivion employs extremely rapid cutting. Some of the images last as briefly as two frames. The fact that we see so few frames, that a shot is representationally ambiguous, or shown upside down and sideways, often causes the viewer to project his/her own fantasies… When Jean Genet was asked to what end he was directing his life he responded, “To oblivion.”
(2025, India, 1')
This non narrative experimental film is based on everything that I observe when a pass through a small ally in my neighborhood when I walk for work. This little impressionistic film has been constructed from the footage that I have shot in and around that alley for last two years or so. Also this particular film can be viewed as reflection of my inner mind as well.
(2025, Italy, 13')
"Daccapo" explores the sense of ending and beginning from a symbolic, intimate
yet detached perspective, structured through three parts. The title can
simultaneously mean "again", repetition in music and line break.
Two figures wander through vague ruins. They search for something, repeating the
same gestures eternally, bored. Gears, pages, leaves. Then she sleeps, she dreams.
Dissolving in water or light, again.
(2025, Greece, 8')
An isolated woman tries to deal with her phobias and traumas at three different age stages of her life.
(2002, USA, 10')
This is a personal tape about heartache, regret and transatlantic travel. A cautious driver alone on the highway remembers the first and the last time she had sex at midnight. We are lonely and coping.
(1974, Japan, 16')
Writes Kawanaka, “Video is a medium of image as well as sound. Walking on a gravel road with a camera, the crunch sound is captured in real time. Such [an] observation seems obvious, but as a filmmaker, the ability to record sound in real time was very new to me. Referencing a can-kicking game I played as a child, I followed the rolling can and recorded the resonant sounds of the can hitting the ground.”
Sean eternxs - Raúl Perrone
(2022, Argentina, 95')
